Ναι το ομολογώ ζηλεύω τη κόρη μου για τα νιάτα της και για την ομορφιά της! Ζηλεύω που είναι τόσο φρέσκια και ζωντανή και τους έχει όλου σκυλάκια να τρέχουν από πίσω της.

Advertisements

 

Όταν έμεινα έγκυος ήμουν μόλις 20 χρονών κοριτσάκι.. Έγινα σκλάβα μέσα σε ένα σπίτι από τόσο μικρή ηλικία.

Ξαφνικά είχα να φροντίζω έναν άντρα και ένα μωρό… Που να βρω χρόνο να φροντίσω τον εαυτό μου.

Δεν είχα πια τη δυνατότητα να βάλω τις κοντές μου φουστίτσες και τα μπλουζάκια που αφήνουν ακάλυπτο τον αφαλό.

Advertisements

Δε μπορούσα να κάνω τα μαλλιά μου όπως θέλω ούτε να βαφτώ όπως άλλα κορίτσια στην ηλικία μου.

Ήμουν παντρεμένη με παιδί και ως γνωστόν αυτό το ντύσιμο καθώς και όλα αυτά που ανέφερα παραπάνω ήταν για μένα παρελθόν.

Ξαφνικά το ντύσιμό μου έγινε πιο αυστηρό και πιο συντηρητικό… Αυτό το στιλ δε μου άρεσε ποτέ.

 

Το προσπάθησα βέβαια αλλά δε μπορούσα να το υποστηρίξω με τίποτα.

Advertisements

Ένιωθα ότι τα ρούχα με φόραγαν αντί να τα φοράω εγώ.

Μια… δυο… τα παράτησα. Και μαζί με τις προσπάθειες παράτησα και τον εαυτό μου.

Έγινα μια ατημέλητη γυναικούλα. Κατάντησα πιο άσχημη και από τις άσχημες..

Απορώ πως ο άντρας μου είναι ακόμα μαζί μου!

Τώρα βλέπω την κόρη μου που έχει γίνει 18 χρονών να είναι λαμπερή σαν διαμάντι.

Advertisements

Να ντύνεται να βάφεται… να βγαίνει έξω σωστή Barbie!

Και ναι τη ζηλεύω.. Και τι δε θα έδινα να μπορούσα να το κάνω και εγώ αυτό.

Ξέρω θα ακουστεί περίεργο αλλά όταν λείπει πάω και δοκιμάζω τα ρούχα της κρυφά από όλους.

Με αυτό το τρόπο νομίζω πως παίρνω και εγώ λίγη από την ομορφιά και τη νιότη της!

 

Advertisements

Πηγή

Advertisements