Ναι το ομολογώ ζηλεύω τη κόρη μου για τα νιάτα της και για την ομορφιά της! Ζηλεύω που είναι τόσο φρέσκια και ζωντανή και τους έχει όλου σκυλάκια να τρέχουν από πίσω της.

Advertisements

 

Όταν έμεινα έγκυος ήμουν μόλις 20 χρονών κοριτσάκι.. Έγινα σκλάβα μέσα σε ένα σπίτι από τόσο μικρή ηλικία.

Ξαφνικά είχα να φροντίζω έναν άντρα και ένα μωρό… Που να βρω χρόνο να φροντίσω τον εαυτό μου.

Advertisements

Δεν είχα πια τη δυνατότητα να βάλω τις κοντές μου φουστίτσες και τα μπλουζάκια που αφήνουν ακάλυπτο τον αφαλό.

Δε μπορούσα να κάνω τα μαλλιά μου όπως θέλω ούτε να βαφτώ όπως άλλα κορίτσια στην ηλικία μου.

Ήμουν παντρεμένη με παιδί και ως γνωστόν αυτό το ντύσιμο καθώς και όλα αυτά που ανέφερα παραπάνω ήταν για μένα παρελθόν.

Ξαφνικά το ντύσιμό μου έγινε πιο αυστηρό και πιο συντηρητικό… Αυτό το στιλ δε μου άρεσε ποτέ.

Advertisements

 

Το προσπάθησα βέβαια αλλά δε μπορούσα να το υποστηρίξω με τίποτα.

Ένιωθα ότι τα ρούχα με φόραγαν αντί να τα φοράω εγώ.

Μια… δυο… τα παράτησα. Και μαζί με τις προσπάθειες παράτησα και τον εαυτό μου.

Advertisements

Έγινα μια ατημέλητη γυναικούλα. Κατάντησα πιο άσχημη και από τις άσχημες..

Απορώ πως ο άντρας μου είναι ακόμα μαζί μου!

Τώρα βλέπω την κόρη μου που έχει γίνει 18 χρονών να είναι λαμπερή σαν διαμάντι.

Να ντύνεται να βάφεται… να βγαίνει έξω σωστή Barbie!

Advertisements

Και ναι τη ζηλεύω.. Και τι δε θα έδινα να μπορούσα να το κάνω και εγώ αυτό.

Ξέρω θα ακουστεί περίεργο αλλά όταν λείπει πάω και δοκιμάζω τα ρούχα της κρυφά από όλους.

Με αυτό το τρόπο νομίζω πως παίρνω και εγώ λίγη από την ομορφιά και τη νιότη της!

 

Advertisements

Πηγή

Advertisements