Στον καναπέ του «Στούντιο 4» έκατσε το απόγευμα της Τετάρτης (24/11) η Λένα Μαντά και μίλησε για την περιπέτειά της με τις χημειοθεραπείες, αλλά και για τη δύσκολη σχέση που είχε με τον πατέρα της.

Advertisements

 

«Είχα πολλά μαύρα μαλλιά. Όταν άρχισαν οι χημειοθεραπείες, έφυγαν τα μαλλιά. Όταν σταμάτησα τις χημειοθεραπείες, θυμάμαι πως η γιατρός μου είχε πει πως τα μαλλιά θα βγουν με θυμό. Πραγματικά έβγαιναν γκρι και πολύ σγουρά. Κάποια στιγμή, όταν επιτράπηκε να τα βάψω, μετά από τρεις μήνες, πήγα στην κομμώτρια και της είπα να τα βάψουμε κόκκινα. Μου είπε η Νάνσυ “φαντάσου να δούμε μία γυναίκα, που δεν είναι στην πρώτη νεότητα, με ένα τέτοιο μαλλί”» εξομολογήθηκε η Λένα Μαντά.

«Είναι πολύ εύκολο να κρίνουμε και πρέπει να βουλούμε κάποιες στιγμές. Δεν μπορώ να βρω άλλο ρήμα. Δεν είναι μόνο για εμάς, οι ενήλικες, αλλά και τι περνάμε στα παιδιά μας» εξήγησε.

 

Έπειτα, αναφέρθηκε στα σκληρά παιδικά και εφηβικά της χρόνια: «Είμαι παιδί χωρισμένων γονιών. Τότε δεν ήταν τόσο πολιτισμένα τα πράγματα. Ήμουν το παιδί με τη βαλίτσα στο χέρι, το παιδί του Σαββατοκύριακου, που πέρασα δύσκολα. Αυτό που ονειρεύονται ήταν μία οικογένεια. Όταν ήμουν στο λύκειο, επειδή ήμουν ανεπίδεκτη στα μαθηματικά, ο δάσκαλος με ρώτησε τι θα κάνω στη ζωή μου και του είπα «θα παντρευτώ». Όταν γνώρισα τον Γιώργο, ήμουν στο πρώτο έτος και σπούδαζα νηπιαγωγός. Εκείνος είχε χάσει τον πατέρα του στα 8. Εγώ ήμουν τότε 19 και ο Γιώργος 26 και θέλαμε οικογένεια και οι δύο».

Advertisements

«Εγώ είχα ελάχιστη σχέση με τον πατέρα μου. Ένας άνθρωπος πολύ αποστασιοποιημένος. Μέχρι που πέθανε, δεν κατάλαβα ποτέ αν αυτός ο άνθρωπος αγάπησε ποτέ ένα παιδί που είχε. Στην πορεία παντρεύτηκε ξανά, έχω κι έναν αδερφό. Δεν έχω ακούσει σ’ αγαπώ, ούτε χάδι, ούτε τίποτα από αυτά. Ούτε φιλί, ούτε μία καλή κουβέντα από τον πατέρα μου. Οπότε ήμουν πολύ απομακρυσμένη» τόνισε η Λένα Μαντά για τη σχέση της με τον πατέρα της.

  Συγκλόνισαν Τζομπανάκη και Γιαννουδάκη για τα φονικά που έγιναν στις οικογένειές τους και τις βεντέτες που έληξαν με συμφιλίωση.

«Παλιά πόναγε πολύ κι αναρωτιόμουν «τι έχω κάνει;». Και με τον αδερφό μου ήταν δύσκολα, γιατί έχουμε 12 χρόνια διαφορά. Έφυγε ο πατέρας μας κι η μητέρα μου κι επιτέλους μπορέσαμε να έχουμε μια σχέση, αν όχι αδελφική, μπορούμε να είμαστε φίλοι» συμπλήρωσε για τον αδερφό της και τη σχέση που ανέπτυξαν μετά το θάνατο του πατέρα τους και της μητέρας της.

 

protothema.gr

Advertisements