Μόνες μας δυσκολεύουμε τη ζωή μας. Γι” αυτό θα ΄ταν φρόνιμο να σταματήσουμε τα εξής:

Να απολογούμαστε. Mία πρόσφατη έρευνα έδειξε πως οι γυναίκες ζητούν περισσότερες φορές συγνώμη από τους άνδρες. Όταν κάποιος αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων είναι πολύ σημαντικό τόσο για τον ίδιο, όσο και για την ποιότητα των σχέσεων που δημιουργεί. Όμως, το να ζητά κανείς συγνώμη γι΄ όλα, είναι παράλογο και ενοχικό. Υπάρχουν και επιλογές σ” αυτή τη ζωή που είναι εξίσου σημαντικές, τις οποίες καλά θα κάνουμε να τις υπερασπιζόμαστε και όχι να απολογούμαστε γι” αυτές.

Να λέμε «ναι» σ” όλους. Δεν γίνεται να είμαστε πρόθυμες πάντα. Υπάρχουν και περιπτώσεις που θα είμαστε κουρασμένες ή που θα θέλουμε να κάνουμε κάτι άλλο. Δεν μπορούμε λοιπόν να λέμε «ναι» σ” ό,τι μας προτείνουν απλά και μόνο για να μην τους χαλάσουμε το χατίρι. Εξάλλου, όταν καταπιεζόμαστε για κάτι, ασυναίσθητα κάποια στιγμή θα το δείξουμε, δεν γίνεται αλλιώς. Η πίεση θα προκαλέσει μια έκρηξη. Δεν το λέμε εμείς, αλλά οι νόμοι της φύσης.

Να λέμε «όχι» στον εαυτό μας. Έχει να κάνει με την παραπάνω συνήθεια. Από τη στιγμή που επιλέγουμε να λέμε ναι στους άλλους σημαίνει πως λέμε όχι στον εαυτό μας. Οι δικές μας ανάγκες, τα θέλω, δεν υπάρχουν; Γιατί να νιώθουμε εμείς μια εσωτερική έλλειψη ικανοποίησης και ένα άδικο παράπονο προς τους άλλους που δεν σέβονται τις ανάγκες μας; Αφού πρώτα εμείς δεν τις σεβόμαστε.

Να αντιμετωπίζουμε το φαγητό ως εχθρό. Η νέα μόδα που επικρατεί με τα ανορεξικά μοντέλα, τα six pack κτλ μας έχουν κάνει να φοβόμαστε το φαγητό. Το αντιμετωπίζουμε εχθρικά. Είναι αυτό που μας παχαίνει και μας κάνει άσχημες. Το φαγητό είναι απόλαυση. Ειδικά, όταν συνοδεύεται με ωραίο κρασί και καλή παρέα, είναι διασκέδαση. Τώρα, το να προσέχει κανείς τι τρώει και να ακολουθεί ένα ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής αυτό έχει να κάνει με την υγεία του. Τρώω φρούτα, σαλάτες, άπαχο κρέας, καλούς υδατάνθρακες, αποφεύγω τα γλυκά, γιατί που εξασφαλίζουν βιταμίνες, καλή λειτουργία του οργανισμού μου, με προστατεύουν από καρδιοαγγειακά νοσήματα κτλ. Δεν τρέφομαι για να διώξω την κυτταρίτιδα και να δείχνω σέξι τους 6 μήνες στην παραλία. Πρέπει να θέσουμε διαφορετικά το στόχο γιατί αλλιώς κινδυνεύουμε από άγχος και ενοχές που θα μας οδηγήσουν σ” άλλα μονοπάτια.

Να νιώθουμε άσχημα με το σώμα, την εμφάνισή μας, τις υποτιθέμενες ατέλειες μας. Ας συμφιλιωθούμε με την εικόνα μας.
Να νιώθουμε ανίκανες στον επαγγελματικό μας χώρο. Πολύ συχνά νιώθουμε πως δεν κάνουμε τίποτα σωστό και πως όλη αυτή η επιτυχία που έχουμε κάνει μέχρι στιγμής ήταν θέμα τύχης. Συγνώμη, που επεμβαίνουμε σ” αυτό τον παράλογο συλλογισμό, αλλά κανείς δεν παραμένει επιτυχημένος από την τύχη και μόνο. Υπάρχουν και οι ικανότητες που θα σε κρατήσουν στην κορυφή σε μια στιγμή κακοτυχίας.

Να αγχωνόμαστε για τις άσχημες φωτογραφίες του facebook. Δεν γίνεται να είμαστε σ΄όλες μοντέλα. Κάποιες θα είναι λίγο κάπως, οκ. Δεν είναι η αλήθεια, είναι μόνο μια φωτογραφία. Δεν πλήττεται τόσο image μας.

Να μπερδεύουμε την πραγματική μας ζωή. Πολλές φορές χαζεύουμε φωτογραφίες φίλων και γνωστών στα διάφορα social media. Φωτογραφίες από ένα ταξίδι, ένα περίεργο φαγητό που δοκίμασαν σε κάποιο ωραίο μαγαζί, από μια νυχτερινή έξοδο. Βλέποντας λοιπόν τις φωτογραφίες πέφτουμε ασυναίσθητα στην παγίδα να συγκρίνουμε τη ζωή μας με τις ζωές τους. «Αχ, καλοπερνάει!», «Τι ανάγκη έχει αυτός;»,»Για εκείνη είναι η ζωή». Για μισό λεπτό, ποιος μας είπε εκείνοι είναι πιο ευτυχισμένοι από εμάς. Μια φωτογραφία σε ένα προφίλ είναι απλά μια στιγμή ευτυχίας που κάποιοι θέλησαν να την μοιραστούν με τους διαδικτυακούς τους φίλους. Για ποιο λόγο λοιπόν να μπούμε στη διαδικασία να ζηλέψουμε τη στιγμή αυτή ή να νιώσουμε κατώτεροι;

Να παγιδευόμαστε στα συναισθήματά ενοχής και θλίψη. Ας αναγνωρίσουμε την πηγή τους και να βρούμε μια λύση.

Να καταρρίψουμε τον μύθο των τακουνιών. Ναι, οι ψηλοτάκουνες γόβες είναι η φαντασίωση κάθε άντρα. Το βράδυ όμως, αν μας δει πρωί πρωί στην εφορία ή στο σούπερ μάρκετ, να τις σέρνουμε βλαστημώντας την ώρα και τη στιγμή που τις βάλαμε, δεν είμαστε καθόλου σέξι. Αντιθέτως, για εκείνους αστείες. Όποτε κορίτσια μου φλατ το πρωί ή ωραιότατα παπουτσάκια με χαμηλό τακούνι.

Να κρίνουμε την ερωτική ζωή των άλλων γυναικών. Μην κρίνετε για να μην κριθείτε. Υπάρχουν γυναίκες που θέλουν να ζήσουν την προσωπική τους ζωή έντονα. Ε και; Εμείς γιατί πρέπει να τους βάλουμε ταμπέλα; Είναι δικαίωμα τους να έχουν όσες εμπειρίες θέλουν. Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και έχει τα δικά του βιώματα. Δεν πρέπει να πέφτουμε στην παγίδα να χαρακτηρίζουμε τους άλλους και να βγάζουμε αυθαίρετα συμπεράσματα για τις ζωές τους.

Να μην δίνουμε φυσικά ούτε εμείς αναφορά για τις δικές μας εμπειρίες. Ο αριθμός είναι καθαρά προσωπική υπόθεση και δεν δηλώνει τίποτα.

Να μην προσπαθούμε να γίνουμε ένας από τους «Άγγελους της Victoria’s Secret». Εξάλλου εκείνες οι γυναίκες είναι άγγελοι. Εμείς είμαστε άνθρωποι. Επιτελούς ας καταλάβουμε τι διαφορά και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε μ” αυτό.

Να μην φοβόμαστε την ταμπέλα «τρελή». Πολλές φορές στη ζωή μας την έχουμε ακούσει και θα την ακούσουμε πολλές ακόμα. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει εμείς να προστατέψουμε τον εαυτό μας. Ας αρχίσουμε κάπως έτσι: «Γιατί ο εκάστοτε σύντροφός μας σ” ένα καβγά με αποκαλεί τρελή;», «Γιατί ο έφηβος μου με αποκαλεί τρελή μάνα;», «Γιατί οι φίλες μου με αποκαλούν τρελή;». Τι αντιπροσωπεύει ο χαρακτηρισμός τρελή κάθε φόρα; Η ερμηνεία διαφέρει και εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε. Σε έναν ερωτικό καβγά ο σύντροφός μας θα μας πει τρελή επειδή φοβόμαστε και νιώθουμε ανασφάλεια για τη σχέση μας. Έχουμε δει σημάδια που τα επικοινωνούμε με λάθος τρόπο. «Σε είδα την κοίταγες», «Δεν μ΄αγαπάς πια»κτλ. Στην περίπτωση με τον έφηβο, κρύβονται πάλι συναισθήματα όπως, αγωνία για το μέλλον του, ανησυχία για την ασφάλεια του. «Διάβασε να περάσεις στο Πανεπιστήμιο, αφού σε βλέπω χαζεύεις»,»Επιτέλους βάλε μια τάξη στα πράγματά σου, στη ζωή σου μεθαύριο έτσι ακατάστατος θα είσαι», «Όχι, θα γυρίσεις 11.30, όχι 12.00 αλλιώς δεν θα ξαναβγείς». Όσο για τις φίλες, είναι η λαχτάρα που θέλουμε να τους δείξουμε πως δεν έχουμε ρουτινιάσει, πώς δεν έχουμε μεγαλώσει πολύ. Κάνουμε καμιά τρέλα, για να πάρουμε την επιβεβαίωση πώς η έφηβη πλευρά του εαυτού μας υπάρχει ακόμα. Έχουμε ακόμα το δικαίωμα να ονειρευόμαστε. Ας έρθουμε σε επαφή με τα συναισθήματα μας και να μάθουμε να τα εκφράζουμε σωστά.

Να κρατάμε στη ζωή σας «τοξικές» φίλες. Εκείνες που δεν θέλουν το καλό μας. Ζηλεύουν και προσπαθούν με κάθε τρόπο να ρουφήξουν όλη μας την ενέργεια.

Να βγάζουμε ανθρώπους απ΄τη ζωή μας επειδή τυχαίνει πλέον να μην έχουμε πια κοινά ενδιαφέροντα. Ξεχνάμε τους φίλους μας από το Πανεπιστήμιο, τα αγαπημένα μας ξαδέλφια που περάσαμε μαζί όλα μας τα καλοκαίρια. Ας βρούμε χρόνο να τους βλέπουμε. Έχουν να μας δώσουν πολλά.

Να ντρεπόμαστε για τα ενδιαφέροντά μας. Επειδή μπορεί να μας αρέσει το πλέξιμο και όχι κάποιο extreme sport δεν σημαίνει κάτι για το όποιο θα έπρεπε να ντρεπόμαστε. Το ανησυχητικό είναι όταν κάποιος δεν έχει καθόλου ενδιαφέροντα στη ζωή του.

Nα βάζουμε χρονοδιαγράμματα στη ζωή μας. Σε δύο χρόνια θα πρέπει να έχω καταφέρει αυτό, σε πέντε χρόνια θα πρέπει να έχω παντρευτεί, σε 10 χρόνια από τώρα… Μισό λεπτό, δεν ξέρουμε καλά καλά αν θα ζούμε αύριο. Το να έχουμε όνειρα και στόχους είναι σημαντικό, το να τρελαινόμαστε όμως να είμαστε μέσα στα deadlines που έχουμε θέσει χωρίς να ζούμε ποιοτικά είναι παράλογο και πολύ αγχωτικό. Επικεντρωνόμαστε στο στόχο χάνοντας ουσιαστικά στιγμές από τη ζωή μας. Δείξτε σεβασμό στη διεργασία και αφήστε τα πράγματα ωριμάσουν στο χρόνο τους.

Να φοβόμαστε τη μοναξιά. Δεν είναι ωραίο πράγμα να μην έχεις ανθρώπους γύρω σου. Ωστόσο, το να περνάς λίγο χρόνο μόνος σου είναι πολύ ανακουφιστικό και χρήσιμο. Όλοι μας χρειαζόμαστε κάποιες μοναχικές στιγμές για να σκεφτούμε, να αφουγκραστούμε τα συναισθήματά μας, να πάρουμε αποφάσεις και να θέσουμε νέους στόχους.
Να κρατάμε μια σχέση επειδή φοβόμαστε να χαρακτηριστούμε singles. Και ρωτάμε εμείς ποιο είναι χειρότερο, η ταμπέλα της single ή της καημένης που υπομένει μια τελειωμένη σχέση. Αν μια σχέση δεν μας εξασφαλίζει την ευτυχία, την ικανοποίηση και την ασφάλεια που θέλουμε, τότε δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε υπομονή και να μένουμε σ΄αυτή. Δεν κερδίζουμε, αντιθέτως χάνουμε τη ζωή που περνά και χάνεται.

Να χαλαρώνουμε στις διακοπές. Η ζωή είναι απαιτητική από μόνοι της. Υποχρεώσεις, δουλειά, ανάγκες, έλλειψη χρόνου, εξοντωτικά ωράρια εργασίας κτλ. Οι διακοπές λοιπόν και ο ελεύθερος χρόνος είναι πολύτιμα αγαθά της ζωής μας. Για το λόγο εμείς ως έξυπνοι άνθρωποι είναι καλό να τα εκμεταλλευόμαστε στο έπακρο. Να αποφορτιζόμαστε συγκινησιακά, να χαλαρώνουμε και να διασκεδάζουμε. Αλλιώς, κινδυνεύουμε από ψυχολογική κατάρρευση.