Το να μεγαλώνεις με αδερφάκια είναι μεγάλη τύχη, ανεξάρτητα από το φύλο ή την ηλικία τους. Όσοι από εμάς έχουν αδερφή, μεγαλύτερη ή μικρότερη, ξέρουν ότι (αν όλα έχουν πάει καλά στη μεταξύ τους σχέση) έχουν μία φίλη στην οποία μπορούν να στηριχτούν. Το παρακάτω είναι αφιερωμένο στις γυναίκες που μεγάλωσαν παρέα με μια αδερφή αρκετά μικρότερη ή σημαντικά μεγαλύτερη. Μπορεί να μην παίζαμε τα ίδια παιχνίδια με τις αδερφές μας, όμως πήραμε και δώσαμε πολλά η μία στην άλλη.

 

Τα κοινά παιχνίδια ήταν γεμάτα συμβιβασμούς (και για τις δύο)

Αν έχετε αδερφή με διαφορά ηλικίας, τότε το ξέρετε ήδη: το παιχνίδι δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Άλλο παιχνίδι ήθελε η μία, άλλο η άλλη -και σχεδόν πάντα κέρδιζε η μεγάλη. Αν είστε η μικρή, έχετε περάσει μια μικρή περίοδο θλίψης, τότε που η αδερφή σας μεγάλωσε αρκετά κι άρχισε να περιφρονεί τα κοινά σας παιχνίδια. Κι αν είστε η μεγάλη, έχετε ίσως νιώσει λίγες τύψεις για όλες τις φορές που κλείσατε την πόρτα του δωματίου σας στα μούτρα της μικρής απορρίπτοντας την πρότασή της για παιχνίδι λέγοντας ένα ξερό “δεν μπορώ τώρα”.

Στο σχολείο…

Συνήθως η κάθε μία έχει την παρέα και τον κύκλο της και στα διαλείμματα τα λόγια είναι λίγα. Ενίοτε, η μικρή έχει την ευκαιρία να συναναστρέφεται με τους μεγάλους του σχολείου νιώθοντας ατέλειωτη ευγνωμοσύνη προς την αδερφή της (συνήθως δε, είναι ερωτευμένη με τον απλησίαστα ωραίο φίλο της). Και, σχεδόν πάντα, η μεγάλη παρακολουθεί και προστατεύει τη μικρή. Συχνά οι καθηγητές τις μπερδεύουν ή, καμιά φορά, τις ταυτίζουν θεωρώντας ότι αφού είναι αδερφές, θα είναι και περίπου ίδιοι χαρακτήρες/μαθητές.

Η μεγάλη έχει καθήκοντα μαμάς

“Πήγαινε να πάρεις την αδερφή σου απ’ τα Αγγλικά”/ “Βοήθα τη μικρή με την ορθογραφία”/ “Πες τίποτα στην αδερφή σου” ή, στη μικρή: “Εντάξει, να πας. Αλλά να έρθει και η αδερφή σου να σε προσέχει.”

Αν έχετε αδερφή με διαφορά ηλικίας, τότε το ξέρετε καλά: η μεγάλη είναι μια δεύτερη μαμά. Δεν είναι απλά παρούσα, είναι συν-διαμορφωτής του χαρακτήρα της μικρότερης. Εκτελεί χρέη σοφέρ, καθηγητή, ενδυματολόγου, διασκεδαστή και φύλακα και συχνά έχει την (εκνευριστική) υποχρέωση να παίρνει τη μικρή μαζί της σε συναθροίσεις και πάρτι -γεγονός που κάνει τη μεγάλη να νιώθει ντροπιασμένη και τη μικρή πανευτυχή!

Τα υπάρχοντα της μεγάλης κληρονομούνται από τη μικρή

Απαράβατος κανόνας -ακόμη και για τις άνετες οικονομικά οικογένειες: η μικρή αργά ή γρήγορα θα πάρει τα ρούχα της μεγάλης. Και το κινητό της. Και το παλιό της κρεβάτι. Και τα βιβλία της. Κάθε φορά που μια μεγάλη αδερφή κάνει ξεσκαρτάρισμα στα ρούχα της, μια μικρή αδερφή καραδοκεί πετώντας αδιάφορα “αυτό, το θες;”.

“Είστε δίδυμες;”

Έστω και μία φορά στην κοινή ζωή των δύο αδερφών έχει διατυπωθεί αυτή η ανόητη ερώτηση. Κάποιος, κάπου, κάποτε σας έχει εκνευρίσει ρωτώντας σας αν είστε δίδυμες, λες και η διαφορά ηλικίας είναι ανύπαρκτη! Κι εσείς έχετε κοιταχτεί απηυδισμένες πριν απαντήσετε το αυτονόητο “όχι” στον καλοπροαίρετο άγνωστο με την κακή αντίληψη.

Πηγή